دویدم و دویدم

یکی بود یکی نبود
غیر از خدا هیچ کس نبود
دویدم و دویدم
سر کوهی رسیدم
دوتا خاتون را دیدم
یکیش به من آب داد
یکیش به من نان داد
نان را خودم خوردم
آب را دادم به زمین
زمین به من علف داد
علف را دادم به بزی
بزی به من پشگل داد
پشگل را دادم به نانوا
نانوا به من آتیش داد
آتیش را دادم به زرگر
زرگر به من قیچی داد
قیچی را دادم به خیاط
خیاط به من قبا داد
قبا را دادم به ملّا
ملّا به من کتاب داد
کتاب را دادم به بابا
بابام دوتا خرما داد
یکی را خوردم تلخ بود
یکی را خوردم شیرین بود
رفتم بالا دوغ بود
آمدم پایین ماست بود
قصه‌ی ما راست بود

آوانویسی

Yeki bud yeki nabud
Gheyr az khodā hich kas nabud
Davidam o davidam
Sar-e kuhi residam
Do tā khātun rā didam
Yekish be man āb dād
Yekish be man nān dād
Nān rā khodam khordam
Āb rā dādam be zamin
Zamin be man alaf dād
Alaf rā dādam be bozi
Bozi be man peshkel dād
Peshkel rā dādam be nānvā
Nānvā be man ātish dād
Ātish rā dādam be zargar
Zargar be man qeychi dād
Qeychi rā dādam be khayyāt
Khayyāt be man qabā dād
Qabā rā dādam be mollā
Mollā be man ketāb dād
Ketāb rā dādam be bābā
Bābām do tā khormā dād
Yeki rā khordam talkh bud
Yeki rā khordam shirin bud
Raftam bālā dugh bud
Āmadam pāyin māst bud
Qesse-ye mā rāst bud

ترجمه

Once upon a time,
there was no one but God.
I ran and I ran,
I reached a mountaintop,
and I met two ladies there:
one gave me water,
one gave me bread.
The bread I ate myself,
the water I gave to the earth —
the earth gave me grass.
The grass I gave to the goat —
the goat gave me droppings.
The droppings I gave to the baker —
the baker gave me fire.
The fire I gave to the goldsmith —
the goldsmith gave me scissors.
The scissors I gave to the tailor —
the tailor gave me a robe.
The robe I gave to the mullah —
the mullah gave me a book.
The book I gave to papa —
and papa gave me two dates.
I ate one — it was bitter.
I ate one — it was sweet.
I went up — there was dugh.
I came down — there was yogurt.
And our story was true!