خروس نگو یه ساعت

زمستون و تابستون
صبح سحر خروسخون
پر می زد از تو لونه
رو پشت بوم خونه
قوقولی قوقو بیدار شین
مشغول کار و بار شین
این شمارو یادِ چی میندازه؟
زمستون و تابستون
صبح سحر خروسخون
پر می زد از تو لونه
رو پشت بوم خونه
قوقولی قوقو بیدار شین
مشغول کار و بار شین
گاوه می گفت: «ما» باز که تویی وا!
بزیه می گفت: «بع» بذار بخوابیم، نع!
سگه می گفت: «عو عو» مردم آزار هو هو!
مرغه می گفت: قدقدقدا شلوغ نکن تو رو به خدا!
الاغه می گفت: «عرُ عرُ عر»، امان از این بوق سحر!
اما بازم خروسه می گفت: قوقولی قوقو صبح داره میاد به همه بگو.
بالاخره یه روز صبح
حیوونا شاد و خندون
جمع شدند تو میدون
یک جلسه گرفتند تو اون جلسه گفتند:
این خروسه چه لوسه، بدون عذر و بونه کله ی سحر میخونه.
از اینجا بیرونش کنیم ویلون و سیلونش کنیم.
خروسه شنید به مرغه گفت:
قوقولی قوقو مرغ پاکوتاه یه کاری بکن یه چیزی بگو.
آقا بزه گفت: «بعُ بعُ بع» ما تورو می خوایم؟ نعُ نعُ نع.
آقا سگه گفت: «عو عو عو» آقا خروسه از اینجا برو.
خروسه با چشم گریون
از توی ده رفت بیرون.
صبح روز بعد در تمام ده
هیچ کس نبود که صبح زود سرو صدایی به پا کنه
حیوونا رو صدا کنه.
آفتاب اومد تو آسمون
حیوونا خمیازه کشون
از لونه اومدند بیرون
مرغه می گفت: من خواب بودم تو لونه تموم شد آب و دونه
گاوه می گفت: امروز که خوابم برده سبزه ها رو کی خورده؟
غازه می گفت: دنیا رو آب برده غازها رو خواب برده.
گربه هه می گفت: گوشت قلمبه پس کو؟ چربی و دنبه پس کو؟
الاغه می گفت: دهی که خروس نداره اصلا نمیشه فهمید کی خوابه کی بیداره؟
صبح سحر خروسه باید بخونه تا هیچکس خواب نمونه.
حیوونا دسته جمعی رفتند پیش خروسه:
خروسه به خونت برگرد.
خروسه به خونت برگرد.
خروسه جوابشون داد:
من با شما قهر کردم بهتره برنگردم.
حیوونا گفتند: باشه برنگرد.
ما همه خوش زبونیم بهتر از تو می خونیم.
صبح روز بعد آقا سگه گفت:
واقُ واقُ واق بیدار شین
مشغول کارو بار شین
حیوونا گفتند:
آی آقا سگه
واقُ واق نکن بیکاری مگه؟
الاغه گفت:
عرُعرُعر بیدار شین
مشغول کارو بار شین.
حیوونا گفتند: عرُعر نکن
صداتو ببر ما رو کر نکن.
گربه هه گفت:
میو میو بیدار شین
مشغول کارو بار شین.
حیوونا گفتند: صداشو ببین
ونگُ ونگ نکن یه گوشه بشین.
آقا بزه گفت:
بعُ بعُ بع بیدار شین
مشغول کارو بار شین.
حیوونا گفتند:
وای چه بد صدا!
بعُ بع نکن زیر گوش ما.
مدتی گذشت
شلمرود، ساکت و بی صفا شد
تنبلی ها حساب نداشت
کارها حساب کتاب نداشت.
آقا سگه گفت:
ده بی خروس که ده نیست
حیوونا گفتند: صحیح است.
آقا بزه گفت: خروسه چرا قهر کرده؟ یه کاری کنیم برگرده.
با همدیگه راه افتادند رفتند پیش خروسه.
گفتند: آقا خروسه، بدون عذر و بونه برگرد بیا به خونه.
صبح روز بعد قبل از طلوع آفتاب
خروسه بیدار شد از خواب
به ساعتش نگاه کرد
حیوونا رو صدا کرد
قوقولی قوقو بیدار شین
مشغول کار و بار شین
صبح اومده دوباره
پاشین که وقت کاره
حیوونا شاد و خندون
همه دویدند تو میدون.

آوانویسی

Zemestun o tābestun,
sobh-e sahar khorus-khun,
par mizad az tu lune
ru posht-e bum-e khune.
Ququli-ququ, bidār shin,
mashghul-e kār o bār shin.
In shomā ro yād-e chi mindāze?
Zemestun o tābestun,
sobh-e sahar khorus-khun,
par mizad az tu lune
ru posht-e bum-e khune.
Ququli-ququ, bidār shin,
mashghul-e kār o bār shin.
Gāve migoft: «Mā» — bāz ke to-yi, vā!
Boze migoft: «Ba'» — bezār bekhābim, na'!
Sage migoft: «Ow-ow» — mardom-āzār, hu hu!
Morghe migoft: Qed-qed-qedā, sholugh nakon, toro be Khodā!
Olāghe migoft: «Ar-ar-ar» — amān az in bugh-e sahar!
Ammā bāzam khoruse migoft: Ququli-ququ, sobh dāre miād, be hame bogu.
Belakhare ye ruz sobh,
heyvunā shād o khandun
jam shodand tu meydun.
Yek jalase gereftand, tu un jalase goftand:
In khoruse che luse — bedun-e ozr o bune, kalle-ye sahar mikhune.
Az injā birunesh konim, veylun o silunesh konim.
Khoruse shenid, be morghe goft:
Ququli-ququ, morgh-e pā-kutāh, ye kāri bekon, ye chizi bogu.
Āqā boze goft: «Ba'-ba'-ba'» — mā toro mikhāym? Na'-na'-na'.
Āqā sage goft: «Ow-ow-ow» — āqā khoruse, az injā boro.
Khoruse bā chashm-e geryun
az tuye deh raft birun.
Sobh-e ruz-e ba'd, dar tamām-e deh,
hich kas nabud ke sobh-e zud sar o sedāyi be pā kone,
heyvunā ro sedā kone.
Āftāb umad tu āsemun,
heyvunā khamiāze-keshun
az lune umadand birun.
Morghe migoft: Man khāb budam tu lune, tamum shod āb o dune.
Gāve migoft: Emruz ke khābam borde, sabzehā ro ki khorde?
Ghāze migoft: Donyā ro āb borde, ghāzhā ro khāb borde.
Gorbe-he migoft: Gusht-e qolombe, pas ku? Charbi o dombe, pas ku?
Olāghe migoft: Dehi ke khorus nadāre, aslan nemishe fahmid ki khābe ki bidāre.
Sobh-e sahar khoruse bāyad bekhune, tā hich kas khāb namune.
Heyvunā daste-jam'i raftand pish-e khoruse:
Khoruse, be khunet bargard.
Khoruse, be khunet bargard.
Khoruse javābeshun dād:
Man bā shomā qahr kardam, behtare barnagardam.
Heyvunā goftand: Bāshe, barnagard.
Mā hame khosh-zabunim, behtar az to mikhunim.
Sobh-e ruz-e ba'd, āqā sage goft:
Vāq-vāq-vāq, bidār shin,
mashghul-e kār o bār shin.
Heyvunā goftand:
Āy āqā sage,
vāq-vāq nakon — bikāri mage?
Olāghe goft:
Ar-ar-ar, bidār shin,
mashghul-e kār o bār shin.
Heyvunā goftand: Ar-ar nakon,
sedāto bebar, mā ro kar nakon.
Gorbe-he goft:
Miyo-miyo, bidār shin,
mashghul-e kār o bār shin.
Heyvunā goftand: Sedāsho bebin,
vang-vang nakon, ye gushe beshin.
Āqā boze goft:
Ba'-ba'-ba', bidār shin,
mashghul-e kār o bār shin.
Heyvunā goftand:
Vāy, che bad-sedā!
Ba'-ba' nakon zir-e gush-e mā.
Moddati gozasht,
Shalamrud, sāket o bi-safā shod.
Tanbali-hā hesāb nadāsht,
kārhā hesāb-ketāb nadāsht.
Āqā sage goft:
Deh-e bi khorus ke deh nist.
Heyvunā goftand: Sahih ast.
Āqā boze goft: Khoruse cherā qahr karde? Ye kāri konim bargarde.
Bā hamdige rāh oftādand, raftand pish-e khoruse.
Goftand: Āqā khoruse, bedun-e ozr o bune, bargard biā be khune.
Sobh-e ruz-e ba'd, qabl az tolu'-e āftāb,
khoruse bidār shod az khāb,
be sāatesh negāh kard,
heyvunā ro sedā kard:
Ququli-ququ, bidār shin,
mashghul-e kār o bār shin.
sobh umade dobāre,
pāshin ke vaqt-e kāre.
Heyvunā shād o khandun
hame davidand tu meydun.

ترجمه

Winter and summer,
at the crack of dawn, the rooster's crow
would flutter up from the coop
onto the rooftop of the house.
Cock-a-doodle-doo, wake up,
get busy with your work.
What does this remind you of?
Winter and summer,
at the crack of dawn, the rooster's crow
would flutter up from the coop
onto the rooftop of the house.
Cock-a-doodle-doo, wake up,
get busy with your work.
The cow said: 'Moo' — oh, it's you again!
The goat said: 'Baa' — let us sleep, no!
The dog said: 'Woof-woof' — you pest, boo-hoo!
The hen said: Cluck-cluck-cluck, quit the racket, for heaven's sake!
The donkey said: 'Hee-haw' — spare us this dawn horn!
But still the rooster said: Cock-a-doodle-doo, morning's coming, tell everyone.
At last, one morning,
the animals, merry and laughing,
gathered in the square.
They held a meeting, and in it they said:
This rooster is such a pest — with no excuse, he crows at the crack of dawn.
Let's drive him out of here, send him wandering off.
The rooster heard, and said to the hen:
Cock-a-doodle-doo, short-legged hen, do something, say something.
Mister goat said: 'Baa-baa-baa' — do we want you? Nay-nay-nay.
Mister dog said: 'Woof-woof-woof' — mister rooster, get out of here.
The rooster, with tearful eyes,
left the village.
The next morning, in all the village,
there was no one to make a sound at early dawn,
to call the animals awake.
The sun came up in the sky,
the animals, yawning,
came out of their nests.
The hen said: I was asleep in the coop — the food and water are all gone.
The cow said: I overslept today — who's eaten all the grass?
The goose said: The world's been washed away by water, the geese by sleep.
The cat said: Where's the chunk of meat? Where's the fat and the fat-tail?
The donkey said: In a village with no rooster, you can't tell who's asleep and who's awake.
At dawn the rooster must crow, so no one oversleeps.
All together the animals went to the rooster:
Rooster, come back home.
Rooster, come back home.
The rooster answered them:
I've fallen out with you — better I don't come back.
The animals said: Fine, don't come back.
We're all sweet-voiced — we sing better than you.
The next morning, mister dog said:
Woof-woof-woof, wake up,
get busy with your work.
The animals said:
Hey, mister dog,
quit the woofing — have you nothing better to do?
The donkey said:
Hee-haw-haw, wake up,
get busy with your work.
The animals said: Stop the braying,
hush up, don't deafen us.
The cat said:
Meow-meow, wake up,
get busy with your work.
The animals said: Just listen to that voice,
quit your whining, go sit in a corner.
Mister goat said:
Baa-baa-baa, wake up,
get busy with your work.
The animals said:
Ugh, what an awful voice!
Stop bleating in our ears.
Some time went by,
and Shalamrud grew silent and joyless.
The idleness knew no bounds,
the chores fell into disorder.
Mister dog said:
A village with no rooster is no village at all.
The animals said: True.
Mister goat said: Why has the rooster fallen out with us? Let's do something to bring him back.
Together they set off and went to the rooster.
They said: Mister rooster, with no excuse, come back home.
The next morning, before sunrise,
the rooster woke from sleep,
looked at his clock,
and called the animals:
Cock-a-doodle-doo, wake up,
get busy with your work.
Morning has come again,
get up, it's time to work.
The animals, merry and laughing,
all ran out into the square.